سه شنبه , ۲۶ تیر ۱۳۹۷
خانه / حضرت علامه حسن زاده آملی / اخبار / گزارش تصویری بازدید علامه حسن زاده از نمایشگاه کتاب تهران ۹۱

گزارش تصویری بازدید علامه حسن زاده از نمایشگاه کتاب تهران ۹۱

به بهانه برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران

صبح روز چهارشنبه بیستم اردیبهشت ماه نود و یک به طرف نمایشگاه بین المللی کتاب رفته بودم. روزی که قرار بود عارف و حکیم فرزانه معاصر ما، عزیزی که به تعبیر شریف رهبری معظّم انقلاب «افتخار هر مؤسسه علمی، دانشگاه و حوزه»، توتیای چشم حضرت علامه طباطبایی(رحمه الله علیه)، مجاهد کم نظیر در راه تحصیل علوم و معارف یعنی علامه حسن زاده آملی (حفظه الله) در میان دلداده و معشوقشان قدم بزنند و با آنها بگویند و بشنوند. آری، چگونه معشوق و رفیق نباشند که استاد معظّم حدود هفت دهه پیش و در آغاز تحصیلشان در تهران و در مدرسه حاج ابوالفتح در تعریف از این دوستان خود(کتاب) سروده بودند:

 

چه خوش روزگاری حسن را خدا ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ به لطف عمیمش نموده عطا

خرامد شب و روز در بوستان ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ بوَد سرخوش از محضر دوستان

چه بُستان؟ که در او نبینی گلی ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ و یــا نشنـــوی نغمـه بلبــلی

و هم دوستانی همه بی زبــان ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ و لیکن سخنگوی و نیکو بیـان

جهان دیده و کاردان و حکیم ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ خبر می دهند از زمان قدیم

دریغی ندارنــــد زآموختــن ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ نه حاجت به پختن و یا دوختن

مگر آنکه هر فرد از آن کبــار ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ به یک پوستین سر کند روزگار

نخواهند اندر جهان نان و آب ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ندارند هم لحظه ای میل خواب

چو غمناک گردم تسلّی دهند ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ دل تیره ام را تجلّی دهند

نگیرند مزدی ز تعلیمشان ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ جواهر شود گرچه تقدیمشان

همی خواهم از کردگار انام ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ که باشد مرا فیضشان مستدام)

ساعت نه و چهل دقیقه صبح به نمایشگاه می رسم، سراغ سالن عرفه های عربی را می گیرم ظاهراً همان مکان سال قبل است بدون هیچ تغییری….

چند نفر از آشنایان هم آنطرفتر ایستاده اند و منتظر قدوم مبارک حضرت علامه(حفظه الله)، دوربین عکاسی و تصویربرداری را آماده می کنم. پس از تنظیم دوربین، میکروفون یقه ای بی سیم (هاش اف) را هم تنظیم کرده امّا دنبال کسی می گردم تا مسئولیت نگهداری این میکروفون کوچک را بر عهده بگیرد. عزیزی از مسئولین وزارت ارشاد(که در همین چند سال آمدن به نمایشگاه افتخار آشنایی با او را پیدا کردم) داوطلبانه جلو آمده و این مسئولیت را قبول می کند. کمی از شرایط نگهداری آن برایش توضیح داده و می گویم «نباید سرفه کنی و صداهای اضافه داشته باشی، پاسخگویی به موبایل و صحبت کردن با اطرافیان هم ممنوع! فقط و فقط باید همراه حضرت علامه(حفظه الله) و در نزدیک ترین مکان به ایشان قدم بزنی». با عشق و علاقه می پذیرد. چند بار صدا را تست می کنم، بحمـــدالله خوب خوب است بــدون هیچ نویز و صدای اضافه ای!

به سراغ بروبچه های واحد مرکزی خبر، باشگاه خبرنگاران و شبکه خبر می روم تا علاوه بر احوالپرسی، اندکی از نحوه تصویربرداری (به خاطر حسّاسیت معظّمٌ له به دوربین ها که آنهم به خاطر سوء استفاده هایی بوده که برخی فرصت طلبان از تصاویرشان کردند) به آنها بگویم.

سه پایه ها را می بینم که در همان ورودی غرفه باز شده و دوربین ها بالای آن مستقرند. به خبرنگار باشگاه گفتم «از اینجا تصویر نگیرید چرا که ایشان نسبت به دوربین حسّاس هستند و اگر برایتان ممکن است کمی آنطرفتر(به دور از چشم حضّار) بایستید تا ببینیم چه می شود. سپس به طرف خبرنگار واحد مرکزی خبر می روم امّا می بینم مسئول سالن دارد با وی صحبت می کند در مورد اینکه اگر کارت شناسایی و برگه مأموریت نداشته باشند امکان ندارد خبر تهیه کنند! به مسئول مربوطه می گویم این خبرنگاران برای تهیه خبر و گزارش هماهنگ شده اند و مشکلی ندارد، وی آرام شده امّا زیر لب زمزمه هایی دارد که پیگیر نشدم چه می گوید!

حدود بیست دقیقه زودتر از تشریف فرمایی حضرت علامه(حفظه الله)، حضور دکتر حسینی وزیر محترم ارشاد توجّه حضّار را به خود جلب می کند. وی که سالهای قبل موفق به ملاقات با حضرت علامه(حفظه الله) در نمایشگاه کتاب نشده بود، امسال به موقع خودش را می رساند. طبیعتاً همراهان وی هم کم نیستند از خبرنگاران همراه وزیر گرفته تا مسئولین ارشد ارشاد! برخلاف ما که بیرون از سالن منتظر قدوم مبارک حضرت علامه(حفظه الله) و پیگیر آخرین خبرها بودیم، وزیر تا زمان تشریف فرمایی حضرت علامه(حفظه الله) به سالن وارد شده و از برخی غرفه ها بازدید می کند.

– با یکی از نزدیکان حضرت علامه(حفظه الله) در تماس هستم و موقعیتشان را می پرسم. حدود ساعت ده و سی دقیقه که تماس گرفته بودم می گفت: «در فکر تمهیداتی هستیم تا معظّمٌ له بتوانند از نمایشگاه بازدید فرمایند » امّا اکنون دیگر ساعت از یازده و پانزده دقیقه گذشته بود که می گفت «در ترافیک خیابان شهید بهشتی هستیم و إن شاءالله تا یازده و سی دقیقه می رسیم».

دوربین تصویربرداری را به یکی از همراهان دادم و مرتّب میکروفون یقه ای را چک می کردم تا مبادا در ضبط صدا دچار مشکل شویم. همزمان از یکی از خبرنگاران خبرگزاری فارس پیامکی دریافت می کنم مبنی بر اینکه آن خبرگزاری «حضور حضرت علامه(حفظه الله) در نمایشگاه کتاب و غرفه ناشران عرب را با قید «هم اکنون» روی سایت کار کرده بود» بلافاصله با ایشان تماس گرفته و گفتم «من الآن در نمایشگاه و سالن غرفه ناشران عرب هستم امّا هنوز ایشان تشریف نیاوردند» بالاخره پس از چند دقیقه خودروی سفید رنگی را می بینم که چند متر مانده به سالن غرفه ناشران عربی توقف می کند.

حضرت علامه(حفظه الله) دیگر تشریف آورده و مشتاقان، اطراف ایشان حلقه زده بودند. معظّمٌ له به محض پیاده شدن، دست نوازش بر سر نوزاد (ی که در آغوش مادرش بود و برای التماس دعا برای عاقبت بخیری او به طرف علامه آورده شده بود) کشیده و دعا می کردند.

 علامه حسن زاده آملی نمایشگاه کتاب

تبسّم شیرین، حاکی از بهجت ایشان بود و در عین حال بشارتی برای ما، که می توانستیم تصاویر خوبی بدون دلهره و دستپاچگی ضبط کنیم به قول حاج آقا معراجی «چشم نزنم حال مبارکتون خوبه إن شاءالله».

 علامه حسن زاده آملی نمایشگاه کتاب

وزیر هم که در یکی از غرفه ها مشغول دیدن کتاب هاست به محض دریافت خبر تشریف فرمایی حضرت علامه(حفظه الله) با عجله خود را به ایشان می رساند. حاج علی آقا(فرزند آقا) که ایشان را همراهی می کند بلافاصله پس از آمدن وزیر و روبوسی با حضرت علامه(حفظه الله) با یادآوری دیدار تیرماه سال نود در روستای ایرا عرض می کند: «ایشون آقای دکتر حسینی وزیر ارشاد هستند که ایرا هم تشریف آورده بودند» و حضرت علامه(حفظه الله) هم با برخوردی پدرانه از وی تفقّد می کنند.

 علامه حسن زاده آملی نمایشگاه کتاب

حاج آقای معراجی(روحانی همیشه حاضر و پای ثابت غرفه ناشران عرب در نمایشگاه سالانه کتاب تهران) هم به محضر آقا عرض ادب کرده و پس از آن همگی به سمت سالن حرکت می کنند.

 علامه حسن زاده آملی نمایشگاه کتاب

در عرض چند ثانیه صدای شاتر دوربین ها فضا را پر می کند. عکس های پی در پی و دوربین های متعدّد تصویربرداری فضا را کمی غیر عادی کرده بود و من مضطرب بودم تا نکند حضرت علامه(حفظه الله) با حسّاسیتی که به دوربین ها دارند ابراز نارضایتی کنند که الحمدلله چنین نشد… در بین جمعیت خبرنگار صدا و سیما را هم می بینم که علاوه بر همراه داشتن آن دوربین حرفه ای، خودش هم با گوشی موبایلش مشغول تصویربرداری از حضرت علامه(حفظه الله) است (البته چند روز بعد که او را دیدم می گفت همه آن تصاویری که می گرفتم با ذکر مداوم صلوات و بسیار برایم شیرین بود). جمعیت به آرامی شکافته شده و معظّمٌ له وارد نمایشگاه می شدند. چنان جمعیتی آمده بودند که دیگر نمی شد تصویر گرفت بسیار با زحمت بود. در چنین مواقعی بجای اینکه عده ای بیایند و کمک کنند متأسفانه ناخواسته و سهواً ایجاد مزاحمت می کنند. به هرحال تا به اوضاع مسلّط شده و بتوانیم خوب تصویر بگیریم چند دقیقه ای طول کشید طوری که در ابتدای کار حتی فرصت دیلیت عکس های نامناسب را هم نداشتیم.

– یکی از ناشران فعّال، کتابی را معرفی کرده و توضیح می دهد که در این کتاب تمام کتاب های فقهی جهان اسلام را با نام نویسندگان و سایر جزئیاتش لیست و در دوازده جلد چاپ کردند.

چند غرفه آنطرفتر، راهنما کتابی را نام می برد که کلمه «اَعـــلام» در عنوانش موجود است و در حین ترک غرفه، حاج آقا معراجی (که یکی دو بار صحیحش را خطاب به ناشر گفته بود) بر اثر عجله «اِعـــلام» تلفّظ کرد که البته این تعجیل تأثیری در تسلّط حضرت علامه(حفظه الله) بر عناوین کتب نداشت به همین خاطر به آرامی و با تبسّم به حاج آقا معراجی فرمودند: «اَعلام، نه اِعلام!».

 علامه حسن زاده آملی نمایشگاه کتاب

در همین اوایل که ایشان چند غرفه را پس از بازدید طیّ کرده بودند به ناگاه یکی از روحانیون خودش را به معظّمٌ له رسانده و دستشان را می بوسند و عرض سلام می کند و استاد(حفظه الله) در جواب ایشان که با گشاده رویی همراه بود فرمودند«علیکم السّلام و رحمت گرام و جنّت مقام و دوزخ حرام» این جواب مسجّع و شیرین که با ابتهاج وزیر و حضّار همراه بود آن روحانی را نیز به ادامه صحبت واداشت

 علامه حسن زاده آملی نمایشگاه کتاب

و پس از معرفی خودش عرض کرد «آقا! رفتیم ایرا شما تشریف نداشتید»! حضرت علامه(حفظه الله) هم که با نگاهشان به نوعی اظهار تأسف کرده بودند، رفتن به ایرا و میزبانی از آن روحانی را به زمانی دیگر موکول کرده و به بازدیدشان ادامه دادند.

کتابی سه چهار جلدی از ابن حجر عسقلانی اثر دیگری است که در یکی از غرفه ها معرّفی می شود، نیز کتابی از عبدالبرّ مربوط به قرن چهارم.

«نُه جلد دیگر «الغدیر» علامه امینی(رحمه الله علیه) از جلد ۱۳ تا ۲۱ که مجموعه دستنوشته های ایشان بوده و تاکنون چاپ نشده بود توسّط چند نفر از علما جمع آوری و چاپ شده و اخیراً تحت عنوان «تکمله الغدیر» به بازار عرضه شده است». این توضیحی بود که حاج آقا معراجی در توضیح اثر مذکور گفتند.

بعد از دیدن چند غرفه، یکی از همراهان وزیر به حضرت علامه(حفظه الله) عرض می کند: «آقای وزیر جلسه داشتند در دولت امّا وقتی که متوجّه تشریف فرمایی شما شدند آنجا را ناتمام گذاشته و آمدند خدمت شما» و بلافاصله حاج آقا معراجی اضافه می کند «به این میگن خوش سلیقگی!»

– «مصباح الفقیه» اثر حاج آقا رضا همدانی که تاکنون به صورت کامل چاپ نشده بود اثر دیگری است که معرّفی می شود.

– در معرّفی اثر بعدی حاج آقا معراجی می گوید:

«یه کار خوبی اینها توی مرآت العقول کردند، مرحوم مجلسی رحمه الله علیه در شرح هایی که در مرآت می نویسند در جاهایی می نویسند «هذا ضعیفٌ، هذا صحیحٌ و …» امّا علّتش را نمی گویند، این عزیزان علّت یابی کردند از قول قدما که چرا اینها ضعیفند؟ و چرا آنها صحیحند؟» دکتر حسینی در ادامه می گوید: «با این اوصاف این مجلّد مفصّل تر از اصلش میشه که؟» و همین طور هم می شد چرا که تعداد جلدهای یک دوره اش به بیست و دو جلد می رسید.

– «تحفه العالم فی شرح خطبه المعالم» اثر بعدی بود که توضیحاتی درباره آن داده شد.

– راهنما می گوید:

«یک کار خوبی هم که عتبۀ حسینیه در عراق انجام دادند راجع به حضرت خدیجه سلام الله علیها یک شرح حال مفصّل چهار جلدی نوشتند» وزیر هم در ادامه از تولید فیلمی به نام حضرت خدیجه سلام الله علیها خبر می دهد.

در غرفه ای دیگر «جمال» ناشر سوری و بسیار فعّال و پرکار جلو می آید و راهنمای سالن او را به وزیر معرّفی کرده سپس اقدامات درخور تحسینش را یک به یک یادآوری می کند. بعد از حرکت برای دیدن آثار جدید، «جمال» با انگشت به کتاب ها و آثار جدیدش اشاره می کند و پی در پی می گوید «هذا کُتُبٌ فی السّیاسه» امّا حاج آقا معراجی خطاب به وی می گوید: «کتب فلسفه والکلام و المعرفه» که جمال فی الفور می رود و جدیدترین آثار در این زمینه ها را می آورد، حضرت علامه(حفظه الله) بعد از رصد این آثار و در حال قدم زدن و دیدن سایر آثار در حقّ جمال دعا می کند که «خداوند موفّقتون بدارد إن شاءالله».

راهنما در ادامه یکی از کتاب ها را با عجله بر می دارد و به آقا عرض می کند: «حاج آقا! این اثر یه دایره المعارفیه، پنجاه و چهار جلدش چاپ شده، این خانمی که این اثر رو جمع آوری کرده(دکتر فاطمه محجوب) به تنهایی این کتاب رو نوشته، خیلی کار قشنگی کرده که این کتاب همۀ موضوعات اسلامی رو در بر می گیره»

– به غرفه دیگری می رسیم، آقای معراجی به محض دیدن یکی از کتابشناسان وی را به حضرت علامه(حفظه الله) معرّفی می کند و ادامه می دهد «ایشون جزو کتابشناسان طراز اوّل ایران هستند، مدیر مسئول یکی از نشریات کشور، بسیار پر کار، قرآن پژوه، اصلاً رتبۀ یک، این خلاصشه» و معظّمٌ له هم تشویق می کنند.

در ادامه، دکتر حسینی خطاب به استاد عرض می کند «حاج آقا! اگر خسته شدید بنشینید استراحتی کنید» امّا معظّمٌ له (که گویا خستگی در بوستان کتاب برایشان معنایی ندارد) می فرمایند: «خیر، نه جان، نه جان…»

– اثری از «احمد شاکر» عنوان بعدی است که در هشت جلد معرّفی می شود که راهنما می گوید: «احمد شاکر از بزرگترین محققانی است که مربوط به نسل قبل از ما بود». وزیر که کتاب را به دست گرفته و تورّق می کند می گوید: «آیا این اثر، تفسیری است؟» حاج آقا معراجی می گوید: «بله، اثری تفسیری است که از مصر، سوریه و عربستان چاپ شده و این اثر، قرآن رو اسلوباً مورد بررسی قرار داده».

-کتابی دو جلدی مربوط به قرن پنجم و ششم هم اثر جدید دیگری در یکی از غرفه هاست که معرّفی می شود.

– «مصابیح الولایه» پنج جلدی را هم یکی از انتشاراتی های لبنان چاپ و منتشر کرده که راهنما آن را «بسیار مفید» توصیف می کند. «جواهر الحکم» اثر مرحوم سیّد قاسم حسینی رشتی در پانزده جلد نیز از همین ناشر است.

– «دایره المعارف حسینیه» تاکنون هفتاد و پنج جلد آن در لندن چاپ شده توسّط آقای کرباسی به تنهایی جمع آوری شده که این اثر حسینی احتمالاً به پانصد جلد هم خواهد رسید. هفتاد و پنج جلدش تاکنون چاپ شده و اگه کامل بشه برای خودش کتابخونه ای میشه، روش اون هم این طوره که مثلاً در قرن سوم راجع به امام حسین علیه السّلام هر چه گفته شده، جمع شده «المعجم الشّعرا»، اسم جنابعالی (حضرت علامه حسن زاده) هم تو این جلدش هست حاج آقا. اصلاً یه مجموعه ای رو جمع کرده در مورد شعرایی که راجع به امام حسین علیه السّلام شعر سرودند.

– یکی از خبرنگاران می گوید: «حاج آقا! یه جمله ای در مورد کتاب بفرمایید» حضرت علامه در جواب فرمودند: «الکتب بساتین العُلماء» بلافاصله خبرنگار دیگری می پرسد: «نمایشگاه رو چطور دیدید؟» معظّمٌ له خیلی مختصر امّا با تبسّمی شیرین می فرمایند: «خوبه، خیلی خوبه، خداوند مؤیدتون بدارد إن شاءالله».

 علامه حسن زاده آملی نمایشگاه کتاب

– «اعلام الشّیعه دکتر جعفر المهاجر ( که از پژوهشگران معاصر در جبل عامل لبنان است) هم کتاب خوبیه، هم معاصرین رو نوشته و هم قدما رو، گزارش گونه است و خیلی شیرین، در سه جلده» این کتاب مورد درخواست دکتر حسینی هم قرار گرفته و آن را برای خرید جدا می کند.

– در فرصتی کوتاه که حاج آقا معراجی برای تهیّه یکی از کتاب ها از جمعیت جدا می شود، حضرت علامه سر به پایین انداخته و سکوت کرده اند. امّا وزیر خبری بشارت گونه به ایشان می دهد «برای میر فندرسکی قرار است یک برنامه ای داشته باشیم، گرچه در اصفهان رشد کرده امّا قرار است در استان گلستان یک برنامه بزرگداشتی برای ایشان بگیریم، إن شاءالله برای فضل بن شاذان در نیشابور هم قطعی شد که برنامه ای مفصّل برگزار شود، سلمان فارسی هم در کازرون فارس إن شاءالله… همۀ این بزرگان کم کم داره آثارشون احیاء میشه» حضرت علامه که به این خبرها با دقّت گوش فرا داده بودند با شعف خاصّی فرمودند: «بسیار خوب، چه بسیار خوب، إن شاءالله خداوند مؤیدتون بدارد خیلی خوبه خیلی خوبه» در همین حال حاج آقا معراجی برگشته و خدمت معظّمٌ له عرض کردند: «شما را اذیت نمی خواهیم بکنیم، حاج آقا! ما دلمون میخواد دو دفعه دیگه هم شما در نمایشگاه قدم بزنید و ما از محضرتون استفاده کنیم» آقای وزیر سریعاً خطاب به آقای معراجی گفتند: «ایشون همین قدر هم خیلی بزرگواری کردند» حضرت علامه با تبسّم کف دستشان را روی سینه حاج آقا معراجی گذاشته و به مطایبه فرمودند: «جیبت رو بپّا!» و آقای معراجی گفتند: «دست شما تو جیب ما برود جیب ما متبرّک میشه و ما میلیاردر میشیم».

– در هنگام خروج از سالن نمایشگاه، دکتر حسینی به آقای معراجی می گویند: «منتظریم که یک بزرگداشتی برای ایشون(حضرت علامه) بگیریم. بالاخره مردم –به خصوص- جوان ها آشنا بشوند با آثار و دیدگاه های ایشون ولی خُب متأسّفانه هنوز موافقت نکردند، إن شاءالله حال مبارکشون بهتر بشه یه جلسه مفصّلی بگیریم»…. و سپس به خود علامه عرض می کند: «جوان ها خیلی علاقمندند به آثار و کتاب های حضرتعالی، إن شاءالله یه جلسه ای تشریف بیارید، یه مراسم مفصّل بگیریم اونجا» که آقا پی در پی می فرمایند: «متشکّرم، ممنونم از تشویق های شما، خداوند موفّقتون بدارد».

همه از سالن بیرون می آیند و قبل از رفتن، آقای وزیر رو به حضرت علامه عرض می کند: «خیلی محبّت کردید و خیلی بزرگواری کردید، باعث دلگرمی همۀ ناشرین و نویسنده ها و عزیزان شدید».

در اینجا هم همۀ تصویربرداران و عکّاسان پی در پی مشغول ثبت تصاویر هستند و جمعیت زیادی ایشان را احاطه کرده اند. طبق عادت و ناراحتی همیشگی ایشان (از اینکه جمعیت ایستاده باشند و ایشان بروند) در اینجا نیز معظّمٌ له چند دقیقه ای را تا نشستن در خودرو مکث کرده و با اطرافیان خداحافظی می کنند. وزیر می گوید: «إن شاءالله که سال های سال تشریف بیاورید، این نمایشگاه نمایشگاهِ بیست و پنجم بود إن شاءالله نمایشگاه پنجاهم هم در خدمتتون باشیم». بعد از آن یکی درخواست دعا می کند، دیگری در مورد کتاب و کتابخوانی می پرسد، به ناگاه شخصی از میان جمعیت با صدای بلند می گوید: «حاج آقا! در روز چقدر مطالعه می کنید؟» و ایشان با تبسّم می فرمایند: «دیگه مشغولیم» باز هم دیگری اصرار می کند: «چقدر؟» و یکی از نزدیکان حضرت علامه که آنجا ایستاده (و بی صبرانه منتظر نشستن آقا در ماشین است) با لبخند می گوید: «شبانه روز، خوبه!؟» …همین طور که از چپ و راستِ جمعیت، درخواست ها اضافه می شود یکی از همراهان آقا به آنها می گوید: «آنچه البته به جایی نرسد فریاد است» ….و بالاخره معظّمٌ له در خودرو نشسته و نمایشگاه را ترک می کنند. بعد از آن یکی از همراهان وزیر در میان جمع به فردی اشاره می کند و می گوید: «این بنده خدا از اوّل، اطراف حضرت علامه بود و گریه می کرد». با خودم گفتم فقط او امروز از آقا بیشترین استفاده را برده بود، چون ظاهراً دوربین ها و اطرافیان و مقامات کذایی رسمی نتوانسته بودند او را از دیدن و لذّت بردن از محضر نورانی و عرشی و جمال مبارک یگانه دورانِ ما، حضرت علامه حسن زاده آملی (حفظه الله) منصرف و مشغول کنند… خوشا به سعادتش.

منبع این گزارش : وبلاگ علامه دهر

همچنین ببینید

پخش مستند روایت صنوبر “زندگی نامه علامه حسن زاده” | شبکه افق

  جدیدترین مجموعه تلویزیونی مربوط به زندگینامه علامه حسن زاده آملی با عنوان “روایت صنوبر” …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *