پنج شنبه , ۲ آذر ۱۳۹۶
خانه / حضرت علامه حسن زاده آملی / اشعار / حظایر قدس | علامه حسن زاده آملی

حظایر قدس | علامه حسن زاده آملی

علامه حسن زاده آملی

بگذار تا بنالم از درد بی دوایم

بیگانه ای چه دانی من دانم و خدایم 

از دست دیده دل کارم شده است مشکل

آن می کشد به صحرا این سوی انزوایم

 

با طفل ابجدی از سر القدر چه گویی

بر بی بصر چه خوانی اسرار اولیایم

 

یا رب بذات پاکت شب را مگیر از من

من باشم و سحرها ذکر خدا خدایم

 

تا از حظایر قدس آید نسایم انس

هل من مزید آید از قلب با صفایم

 

غیب الغیوب دارد هر لحظه شان بیحد

گوید که نیست جز من بگذر زما سوایم

 

نجمی که بد سهایی امروز شد ضیایی

از فیض کبریایی و الشمس و ضحایم

 

بحر علم و عمل حضرت علامه حسن زاده آملی روحی فداه

همچنین ببینید

یا علی(ع) _ علامه حسن زاده آملی

  قلم از نعمت سخندانى‏   آمده بر سر سخنرانى‏ زآب کوثر بشست صورت لوح‏ …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *